Lindström / Artykuły / Nienoszenie odzieży roboczej a wypowiedzenie – co mówią przepisy i jaką rolę odgrywa regulamin pracy
16.10.2026

Nienoszenie odzieży roboczej a wypowiedzenie – co mówią przepisy i jaką rolę odgrywa regulamin pracy

Czas czytania: ok. 7 minut

Inaczej wygląda odzież w biurze, gdzie pracownicy obsługują klientów, a inaczej na budowie, w zakładzie spożywczym czy w warsztacie. W pierwszym przypadku chodzi głównie o wizerunek firmy, w drugim – o zdrowie i bezpieczeństwo. Część obowiązków wynika wprost z Kodeksu pracy i przepisów BHP, część – z wewnętrznych zasad ustalonych przez pracodawcę.

Czy pracownik, który nie nosi wymaganej odzieży, może stracić pracę? Tak – ale konsekwencje zależą od tego, czy obowiązek wynika z przepisów BHP, czy z wewnętrznego dress code’u, a także od tego, czy pracodawca jasno go określił i przekazał pracownikom. Wyjaśniamy, jak to wygląda w praktyce.

Nienoszenie odzieży roboczej – najważniejsze w skrócie

  • Pracodawca musi zapewnić odzież i obuwie robocze oraz środki ochrony indywidualnej (art. 2376–2377 k.p.).
  • Pracodawca nie może dopuścić do pracy pracownika bez wymaganej odzieży i ŚOI (art. 2379 § 1 k.p.).
  • Używanie przydzielonej odzieży i ŚOI to podstawowy obowiązek pracownika w zakresie BHP (art. 211 pkt 7 k.p.).
  • Za naruszenia grożą kary porządkowe, a przy uporczywym lub rażącym naruszeniu – wypowiedzenie lub rozwiązanie umowy bez wypowiedzenia.
  • Zasady ubioru warto spisać w regulaminie pracy lub zarządzeniu i przekazać pracownikom za potwierdzeniem.

Odzież robocza i ŚOI – obowiązek wynikający z Kodeksu pracy

Zgodnie z art. 2377 Kodeksu pracy pracodawca musi nieodpłatnie dostarczyć pracownikowi odzież i obuwie robocze, jeżeli odzież własna pracownika może ulec zniszczeniu lub znacznemu zabrudzeniu albo jeżeli wymagają tego względy technologiczne, sanitarne lub BHP. Niezależnie od tego art. 2376 k.p. zobowiązuje pracodawcę do nieodpłatnego dostarczania środków ochrony indywidualnej (ŚOI), które chronią przed czynnikami niebezpiecznymi i szkodliwymi, oraz do informowania o sposobie ich używania.

Pracodawca ustala – po konsultacji z pracownikami lub ich przedstawicielami – rodzaje odzieży, obuwia i ŚOI niezbędnych na poszczególnych stanowiskach oraz przewidywane okresy ich użytkowania (tzw. tabela norm przydziału). Odzież i obuwie robocze oraz ŚOI pozostają własnością pracodawcy, który odpowiada również za ich pranie, konserwację, naprawę, odpylanie i odkażanie.

Kluczowa jest zasada z art. 2379 § 1 k.p.: pracodawca nie może dopuścić pracownika do pracy bez środków ochrony indywidualnej oraz odzieży i obuwia roboczego przewidzianych do stosowania na danym stanowisku. Pracownik bez wymaganej odzieży nie powinien więc w ogóle rozpocząć pracy. Niektóre branże mają dodatkowe wymagania – w przemyśle spożywczym standardy takie jak IFS, BRCGS czy FSSC 22000 wymagają odzieży chroniącej produkt i prania jej w kontrolowanych warunkach.

Uśmiechnięci pracownicy w odzieży roboczej i ochronnej Lindström
Na stanowiskach z zagrożeniami odzież ochronna to obowiązek, a nie wybór

Obowiązek BHP a dress code – porównanie

Odzież robocza i ŚOI (BHP)Strój firmowy (dress code)
PodstawaKodeks pracy i przepisy BHPDecyzja pracodawcy: regulamin, zarządzenie, polecenie
Kto zapewniaPracodawca, nieodpłatnieZwykle pracodawca – zależnie od ustaleń
CelOchrona zdrowia, higiena, technologiaWizerunek, rozpoznawalność, organizacja
Dopuszczenie do pracy bez odzieżyNiedopuszczalne (art. 2379 k.p.)Naruszenie porządku pracy
Możliwe konsekwencjeKary porządkowe, w tym pieniężna; wypowiedzenie; zwolnienie dyscyplinarneUpomnienie, nagana; przy uporczywym naruszaniu – wypowiedzenie

Ekwiwalent zamiast odzieży – kiedy jest dopuszczalny?

Art. 2378 k.p. pozwala pracodawcy ustalić stanowiska, na których – za zgodą pracownika – można używać własnej odzieży i obuwia roboczego spełniających wymagania BHP. Pracownik otrzymuje wtedy ekwiwalent pieniężny uwzględniający ich aktualne ceny. Takiego rozwiązania nie stosuje się na stanowiskach, na których obsługuje się bezpośrednio maszyny i inne urządzenia techniczne, ani przy pracach powodujących intensywne brudzenie lub skażenie odzieży. Tam odzież musi zapewnić pracodawca.

Podobnie jest z praniem: jeżeli pracodawca nie może zapewnić prania odzieży roboczej, pracownik może prać ją sam, ale za ekwiwalentem w wysokości poniesionych kosztów. Nie dotyczy to odzieży skażonej chemicznie, promieniotwórczo lub biologicznie. Środków ochrony indywidualnej nie można natomiast zastąpić ekwiwalentem. O podatkowym rozliczeniu ekwiwalentów przeczytasz w artykule Odzież robocza a koszt uzyskania przychodu.

Strój firmowy i dress code – zasady ustalane przez pracodawcę

Tam, gdzie pracownicy reprezentują firmę – w recepcji, sklepie, restauracji czy salonie – obowiązek noszenia określonego stroju nie wynika z przepisów BHP, lecz z decyzji pracodawcy. Może on wprowadzić zasady ubioru w regulaminie pracy, w zarządzeniu wewnętrznym albo poleceniem służbowym. Zgodnie z art. 100 k.p. pracownik ma obowiązek stosować się do poleceń przełożonych dotyczących pracy, jeżeli nie są sprzeczne z przepisami prawa lub umową o pracę, a także przestrzegać regulaminu pracy i ustalonego porządku.

Warunek jest jeden: pracownicy muszą te zasady znać. Dlatego warto je spisać, przekazać za potwierdzeniem i jasno określić, kto zapewnia strój i kto o niego dba.

Obsługa restauracji w spójnych strojach firmowych
W gastronomii i handlu strój firmowy buduje spójny wizerunek lokalu

Regulamin pracy – gdzie zapisać zasady dotyczące odzieży

Pracodawca zatrudniający co najmniej 50 pracowników ma obowiązek wprowadzić regulamin pracy (art. 104 k.p.), a przy 20–49 pracownikach – jeżeli zażąda tego zakładowa organizacja związkowa. Regulamin powinien określać m.in. sposób wyposażenia pracowników w odzież i obuwie robocze oraz w środki ochrony indywidualnej i higieny osobistej (art. 1041 k.p.). W mniejszych firmach zasady można zawrzeć w zarządzeniu wewnętrznym lub instrukcjach stanowiskowych BHP. Dobrze przygotowany dokument zawiera:

  • listę stanowisk oraz przydzielanej na nich odzieży, obuwia i ŚOI,
  • okresy użytkowania i zasady wymiany,
  • sposób prania i konserwacji (albo wysokość ekwiwalentu),
  • zasady przechowywania odzieży, w tym ewentualny zakaz zabierania jej do domu,
  • konsekwencje nieprzestrzegania zasad.

Jakie konsekwencje grożą za nienoszenie odzieży roboczej?

Kary porządkowe

Za nieprzestrzeganie ustalonej organizacji i porządku pracy oraz przepisów BHP pracodawca może zastosować karę upomnienia lub nagany, a za nieprzestrzeganie przepisów BHP – również karę pieniężną (art. 108 k.p.). Kara pieniężna za jedno przekroczenie nie może być wyższa od jednodniowego wynagrodzenia, a łącznie – od dziesiątej części wynagrodzenia przypadającego do wypłaty. Karę nakłada się po wysłuchaniu pracownika, w ciągu 2 tygodni od dowiedzenia się o naruszeniu i nie później niż 3 miesiące od jego popełnienia (art. 109 k.p.).

Wypowiedzenie umowy o pracę

Uporczywe lekceważenie obowiązku noszenia odzieży roboczej lub stroju firmowego może być uzasadnioną przyczyną wypowiedzenia. Przyczyna musi zostać wskazana w piśmie (art. 30 § 4 k.p.) i być prawdziwa oraz konkretna. W praktyce warto wcześniej udokumentować upomnienia lub pisemne wezwania do przestrzegania zasad. Jeśli pracownika reprezentuje związek zawodowy, pracodawca musi skonsultować z nim zamiar wypowiedzenia (art. 38 k.p.).

Rozwiązanie umowy bez wypowiedzenia

Kodeks pracy wymienia używanie przydzielonych środków ochrony indywidualnej oraz odzieży i obuwia roboczego zgodnie z ich przeznaczeniem wśród podstawowych obowiązków pracownika w zakresie BHP (art. 211 pkt 7 k.p.). Jeżeli pracownik świadomie pracuje bez wymaganej ochrony – np. przy maszynach, w strefie zagrożenia chemicznego czy na wysokości – i stwarza tym realne zagrożenie, może to zostać uznane za ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych, które uzasadnia rozwiązanie umowy bez wypowiedzenia (art. 52 § 1 pkt 1 k.p.). Pracodawca ma na to miesiąc od uzyskania wiadomości o naruszeniu.

KonsekwencjaKiedyPodstawa
Upomnienie, naganaNaruszenie porządku pracy lub przepisów BHPart. 108 § 1 k.p.
Kara pieniężnaNieprzestrzeganie przepisów BHPart. 108 § 2 k.p.
Wypowiedzenie umowyUporczywe lekceważenie obowiązkuart. 30 § 4 k.p.
Rozwiązanie bez wypowiedzeniaCiężkie naruszenie obowiązków BHP stwarzające zagrożenieart. 52 § 1 pkt 1 k.p.

Odpowiedzialność ma też drugą stronę. Pracodawca, który dopuszcza pracownika do pracy bez wymaganej odzieży lub ŚOI, sam narusza przepisy BHP i naraża się na grzywnę od 1000 do 30 000 zł (art. 283 § 1 k.p.).

Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W konkretnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem lub specjalistą ds. BHP.

Wynajem odzieży roboczej z serwisem – mniej formalności, mniej problemów

Wiele opisanych problemów wynika z codziennej logistyki: odzież się zużywa, ginie, nie wraca z prania na czas albo jest prana niewłaściwie. Wynajem odzieży roboczej z serwisem przenosi te zadania na wyspecjalizowaną firmę, dzięki czemu pracodawca łatwiej wywiązuje się z obowiązków określonych w Kodeksie pracy:

  • nie ponosisz kosztów zakupu – płacisz za wynajem odzieży dopasowanej do stanowisk,
  • profesjonalne pranie przemysłowe, naprawy i wymiana zużytych elementów są częścią usługi,
  • nie musisz prowadzić magazynu – odzież jest dostarczana w ustalonym rytmie, imiennie dla każdego pracownika,
  • zużyta odzież jest naprawiana, ponownie wykorzystywana lub przekazywana do recyklingu.
Uśmiechnięta pracownica w odzieży roboczej Lindström
Odzież imienna wraca do pracownika czysta i sprawdzona

Podstawa prawna i źródła

  1. Art. 2376–2379 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy.
  2. Art. 100, 104, 1041 Kodeksu pracy.
  3. Art. 108 i 109 Kodeksu pracy.
  4. Art. 30 § 4, art. 38, art. 52 § 1 pkt 1 i § 2 Kodeksu pracy.
  5. Art. 211 pkt 7 i art. 283 § 1 Kodeksu pracy.

FAQ

Najczęściej zadawane pytania o obowiązek noszenia odzieży roboczej

add

Czy można zwolnić pracownika za nienoszenie odzieży roboczej?

Tak. Uporczywe lekceważenie obowiązku może uzasadniać wypowiedzenie, a świadoma praca bez wymaganej ochrony, która stwarza realne zagrożenie, może być podstawą rozwiązania umowy bez wypowiedzenia (art. 52 § 1 pkt 1 k.p.).

add

Czy pracodawca może ukarać pracownika za brak odzieży roboczej?

Tak – karą upomnienia lub nagany, a za nieprzestrzeganie przepisów BHP także karą pieniężną. Karę nakłada się po wysłuchaniu pracownika, w ciągu 2 tygodni od dowiedzenia się o naruszeniu.

add

Czy pracodawca musi zapewnić odzież roboczą?

Tak, jeżeli odzież własna pracownika może ulec zniszczeniu lub znacznemu zabrudzeniu albo wymagają tego względy technologiczne, sanitarne lub BHP. Pracodawca zapewnia ją nieodpłatnie i odpowiada za jej pranie i konserwację.

add

Czy pracownik może pracować we własnej odzieży?

Tak, na stanowiskach wskazanych przez pracodawcę i za zgodą pracownika – w zamian za ekwiwalent pieniężny. Nie dotyczy to stanowisk przy obsłudze maszyn i prac powodujących intensywne brudzenie lub skażenie.

add

Gdzie zapisać zasady dotyczące odzieży roboczej?

W regulaminie pracy, a w mniejszych firmach – w zarządzeniu wewnętrznym lub instrukcjach BHP. Dokument powinien określać przydział odzieży, okresy użytkowania, zasady prania i konsekwencje naruszeń.

Uśmiechnięty pracownik w hełmie i odzieży ochronnej Lindström

Zamów bezpłatną wycenę wynajmu odzieży roboczej

Zostaw kontakt – dobierzemy odzież do stanowisk w Twojej firmie i zorganizujemy jej serwis. Wolisz zadzwonić? 786 240 683

Please set a valid form ID.
Lindström Group
Lindström Group